RASÛL-İ EKREM (SALLELLÂH-Ü ‘ALEYH-İ VE SELLEM) EFENDİMİZ ŞA'BÂN AYI'NIN SON GÜNÜNDE BİZE OKUDUĞU BİR HUTBEDE ŞÖYLE BUYURDU:شَهْرٌ مُبَارَكٌ، شَهْرٌ فِيهِ لَيْلَةٌ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ،

RAMAZAN-I ŞEHR-İ RAHMET

١٨٨٧- ثنا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ، ثنا يُوسُفُ بْنُ زِيَادٍ، ثنا هَمَّامُ بْنُ يَحْيَى، عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدِ بْنِ جُدْعَانَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ، عَنْ سَلْمَانَ قَالَ: خَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي آخِرِ يَوْمٍ مِنْ شَعْبَانَ فَقَالَ:

SELMÂN-I FÂRİSÎ (RADIYELLÂH-Ü ‘ANH) ANLATIYOR:

RASÛL-İ EKREM (SALLELLÂH-Ü ‘ALEYH-İ VE SELLEM) EFENDİMİZ ŞA'BÂN AYI'NIN SON GÜNÜNDE BİZE OKUDUĞU BİR HUTBEDE ŞÖYLE BUYURDU:

"أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ أَظَلَّكُمْ شَهْرٌ عَظِيمٌ،

“Ey insanlar, büyük ve mübârek bir ay yaklaştı, gölgesi başınıza geldi.”

شَهْرٌ مُبَارَكٌ، شَهْرٌ فِيهِ لَيْلَةٌ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ،

“Bu öyle bir aydır ki, içinde bin aydan daha hayırlı olan Kadir Gecesi vardır.”

جَعَلَ اللَّهُ صِيَامَهُ فَرِيضَةً، وَقِيَامَ لَيْلِهِ تَطَوُّعًا،

“Allâh o mübârek ayın gündüzlerinde orucu farz, gecelerinde nâfile namazları meşru’ kıldı.”

مَنْ تَقَرَّبَ فِيهِ بِخَصْلَةٍ مِنَ الْخَيْرِ، كَانَ كَمَنْ أَدَّى فَرِيضَةً فِيمَا سِوَاهُ، وَمَنْ أَدَّى فِيهِ فَرِيضَةً
“Bu ayda küçük büyük bir hayır yapan insan başka aylarda bir farz edâ etmiş gibi sevâb alır.

كَانَ كَمَنْ أَدَّى سَبْعِينَ فَرِيضَةً فِيمَا سِوَاهُ، وَهُوَ شَهْرُ الصَّبْرِ، وَالصَّبْرُ ثَوَابُهُ الْجَنَّةُ،

“Bu ayda bir farzı yapmak, başka aylarda yetmiş farz yerine geçer. Bu ay Allâh için açlık ve susuzluğun, tâat ve ibâdetin meşakkatlerine sabır ve tahammül ayıdır. Sabrın karşılığı da Cennet’tir.”

وَشَهْرُ الْمُوَاسَاةِ، وَشَهْرٌ يَزْدَادُ فِيهِ رِزْقُ الْمُؤْمِنِ،

“Bu ay yardımlaşma ayıdır, bu ay mü’minlerin rızkını arttıracak aydır.”

مَنْ فَطَّرَ فِيهِ صَائِمًا كَانَ مَغْفِرَةً لِذُنُوبِهِ وَعِتْقَ رَقَبَتِهِ مِنَ النَّارِ،

“Bu ayda her kim oruçlu bir Mü’mine iftar edecek bir şey verirse, yaptığı bu iş günâhlarının bağışlanmasına ve Cehennemden âzâd olmasına sebep olur.

وَكَانَ لَهُ مِثْلُ أَجْرِهِ مِنْ غَيْرِ أَنْ يَنْتَقِصَ مِنْ أَجْرِهِ شَيْءٌ."

Oruçlunun sevâbından da hiçbir şey eksilmeden onun kadar sevâba kavuşur.”

قَالُوا: لَيْسَ كُلُّنَا نَجِدُ مَا يُفَطِّرُ الصَّائِمَ،

Ashâb-ı Kiramdan bazıları: --- “Ya Rasûlüllâh, hepimiz oruçluya iftar edecek bir şey bulup verecek durumda değiliz” dediler.

فَقَالَ رَسُولَ اللهِ ﷺ: " يُعْطِي اللّٰهُ هٰذَا الثَّوَابَ مَنْ فَطَّرَ صَائِمًا عَلَى تَمْرَةٍ، أَوْ شَرْبَةِ مَٓاءٍ، أَوْ مَذْقَةِ لَبَنٍ،

Bunun üzerine Resul-i Ekrem Efendimiz Sallellâh-ü Aleyhi Ve sellem, --- “Allâh bu sevâbı bir tek hurma ile bir içim su ile bir yudum süt ile oruçlu Mü’mine iftar ettirene de verir” buyurdular ve hutbelerine şöyle devam ettiler:

وَهُوَ شَهْرٌ أَوَّلُهُ رَحْمَةٌ، وَأَوْسَطُهُ مَغْفِرَةٌ، وَآخِرُهُ عِتْقٌ مِنَ النَّارِ،

“Bu ayın başı rahmet, ortası mağfiret, sonu da Cehennemden kurtuluştur.”

مَنْ خَفَّفَ عَنْ مَمْلُوكِهِ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ، وَأَعْتَقَهُ مِنَ النَّارِ،

“Bu ayda her kim kölesinin (işçi ve hizmetçisinin) işini hafifletirse Allâh onu affeder ve Cehennemden uzak tutar.

وَاسْتَكْثِرُوا فِيهِ مِنْ أَرْبَعِ خِصَالٍ: خَصْلَتَيْنِ تُرْضُونَ بِهِمَا رَبَّكُمْ، وَخَصْلَتَيْنِ لَا غِنًى بِكُمْ عَنْهُمَا،

“Bunun için bu ayda şu söyleyeceğim dört hasletten ikisi ile Rabbinizi razı kılarsınız, diğer ikisinden ise hiçbir vakitte ayrı kalamazsınız.”

فَأَمَّا الْخَصْلَتَانِ اللَّتَانِ تُرْضُونَ بِهِمَا رَبَّكُمْ: فَشَهَادَةُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، وَتَسْتَغْفِرُونَهُ،

“Rabbinizin rızasına sebep olan hasletlerin birisi, Kelime-i Şehadete devam etmeniz, diğeri de Allâh’tan mağfiret dilemenizdir.”

وَأَمَّا اللَّتَانِ لَا غِنًى بِكُمْ عَنْهمَا: فَتُسْأَلُونَ اللَّهَ الْجَنَّةَ، وَتَعُوذُونَ بِهِ مِنَ النَّارِ،

“Vazgeçemeyeceğiniz iki hasletin biri Allâh’tan Cenneti istemek, diğeri Cehennemden Allâh’a sığınmaktır.”

وَمَنْ أَشْبَعَ فِيهِ صَائِمًا سَقَاهُ اللَّهُ مِنْ حَوْضِي شَرْبَةً لَا يَظْمَأُ حَتَّى يَدْخُلَ الْجَنَّةَ."[1]

“Her kim oruçluya bir yudum su verirse, Allâh da ona benim mahşerdeki havuzumdan öyle bir su içirecektir ki, Cennet’e girinceye kadar bir daha susuzluk çekmeyecektir.

(Sahîh-ı İbn-i Huzeyme (el-Neysabûrî), Hadîs No:1887, sh:3/191; et-Terğîb Ve’t Terhîb, 2:94-95.)

KADİR GECESİ VE FAZÎLETİ

بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّح۪يمِ.

Bismillâhirrahmânirrahîm.

Rahmân (çok acıyıcı) ve rahîm (son derece esirgeyici) olan Allâh’ın (c.c.) ismi (şerîfi) ile (teberrük ederek, bereketlenerek) başlarım.

﴿ اِنَّآ اَنْزَلْنَاهُ ف۪ى لَيْلَةِ الْقَدْرِۚ ﴿١﴾ وَمَآ اَدْرَيكَ مَالَيْلَةُ الْقَدْرِۜ ﴿٢﴾ لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ اَلْفِ شَهْرٍۜ ﴿٣﴾ تَنَزَّلُ الْمَلٰٓئِكَةُ وَالرُّوحُ ف۪يهَا بِـإِذْنِ رَبِّـهِمْۚ مِنْ كُلِّ اَمْرٍۙۛ ﴿٤﴾ سَلَامٌ۠ۛ  هِىَ حَتّٰى مَطْلَعِ الْفَجْرِ ﴿٥﴾ ﴾

[سورة القدر:٩٧/١-٥]

97- KADR SÛRESİ

Mekke döneminde inmiştir. 5 âyettir. Sûre, Kadir gecesini anlattığı için bu adı almıştır. Kadr: Azamet ve şeref demektir.

﴿ اِنَّآ اَنْزَلْنَاهُ ف۪ى لَيْلَةِ الْقَدْرِۚ ﴿١﴾

1.    “Şüphesiz, biz onu (Kur’ân-ı) Kadir gecesinde indirdik.

وَمَآ اَدْرَيكَ مَالَيْلَةُ الْقَدْرِۜ ﴿٢﴾

2.    Kadir gecesinin ne olduğunu sen ne bileceksin!

لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ اَلْفِ شَهْرٍۜ ﴿٣﴾

3.    Kadir gecesi bin aydan daha hayırlıdır.

تَنَزَّلُ الْمَلٰٓئِكَةُ وَالرُّوحُ ف۪يهَا بِـإِذْنِ رَبِّـهِمْۚ مِنْ كُلِّ اَمْرٍۙۛ ﴿٤﴾

4.    Melekler ve Rûh (Cebrâîl) o gecede, Rablerinin izniyle her türlü iş için iner de iner.

سَلَامٌ۠ۛ  هِىَ حَتّٰى مَطْلَعِ الْفَجْرِ ﴿٥﴾ ﴾

5.    O gece, tan yerinin ağarmasına kadar bir esenliktir.”[1]

SÛRE-İ CELÎLEDE 3 DEFÂ “LEYLETÜ’L-KADR” GEÇİYOR… “LEYLETÜ’L-KADR” 9 HARFTEN OLUŞUYOR…

BURADA ŞU HESÂBI YAPAN ÂLİMLERİMİZ DE MEVCUTTUR!

9 HARF (LEYLETÜ’EL-KADR)		﴿ اِنَّآ اَنْزَلْنَاهُ ف۪ى لَيْلَةِ الْقَدْرِۚ ﴿١﴾
9 HARF (LEYLETÜ’EL-KADR)		وَمَآ اَدْرَيكَ مَالَيْلَةُ الْقَدْرِۜ ﴿٢﴾
9 HARF (LEYLETÜ’EL-KADR)		لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ اَلْفِ شَهْرٍۜ ﴿٣﴾
9+9+9 = 27. GECE
HİYE ZAMİRİ (YÂNİ KADR GECESİNİ İFÂDE EDEN İŞÂRET ZAMİRİ) SÛRE-İ CELÎLE’NİN 27. KELİMESİDİR.		سَلَامٌ۠ۛ  هِىَ حَتّٰى مَطْلَعِ الْفَجْرِ ﴿٥﴾ ﴾

---

[1] Kadr Sûresi, 97/1-5.

---

[1] الكتاب: صحيح ابن خزيمة، المؤلف: أبو بكر محمد بن إسحاق بن خزيمة بن المغيرة بن صالح بن بكر السلمي، النيسابوري (المتوفى: ٣١١ هـ)، المحقق: د. محمد مصطفى الأعظمي، الناشر: المكتب الإسلامي – بيروت، عدد الأجزاء: ٤، رقم الحديث: ١٨٨٧، ص: ٣/١٩١.

"KORUNMA DUÂSI" ARAPÇA VE TÜRKÇESİ

KORUNMA DUÂSI ARAPÇASI

وَهُوَ خِدَاشُ بْنُ الدَّخْدَاخِ بْنِ الْفَنْجَلاخِ , وَلا أَعْلَمُ بِتَرْكِهِ فِي هَذِهِ التَّسْمِيَةِ , قَالَهُ الصُّورِيُّ. أَخْبَرَنَا أَبُو مُحَمَّدٍ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مُحَمَّدٍ النَّحَّاسُ , أنا أَبُو مُوسَى عِيسَى بْنُ حُنَيْفٍ الْقَرَوِيُّ , قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ مُحَمَّدَ بْنَ عَبْدِ الرَّزَّاقِ بْنِ دَاسَةَ , بِالْبَصْرَةِ , يَقُولُ: أَمْلَى عَلَيَّ سَهْلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ , هَذِهِ الْعَوْذَةَ: بِسْمِ اللّٰهُ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ، وَصَلَّى اللّٰهُ عَلَى مُحَمَّدٍ النَّبِيِّ وَآلِهِ وَسَلَّمَ، لٰٓا إِلٰهَ إِلَّا اللّٰهُ، وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، وَاللّٰهُ أَكْبَرُ، وَسُبْحَانَ اللّٰهُ، وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ، مَا شَآءَ اللّٰهُ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللّٰهُ تَبَارَكَ اللّٰهُ الْكَرِيمُ الْاَكْرَمُ، وَتَعَالَى اللّٰهُ الْعَلِيُّ الْاَعْلٰى، وَتَعَاظَمَ اللّٰهُ الْعَظِيمُ خَالِقُ السَّمٰوَاتِ السَّبْعِ، وَمَا فِيهِنَّ، وَمَا بَيْنَهُنَّ، وَإِلٰهُ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ، وَرَبُّ الْكُرْسِيِّ، وَسِعَ الْخَلْقَ وَالْخَلٰٓائِقَ أَجْمَعِينَ، وَمُمِيتُهُمْ وَمُعِيدُهُمْ بِنُورِهِ الْعَظِيمِ، وَاسْمِهِ الْكَبِيرِ وَجَلَالِ وَجْهِهِ الْكَرِيمِ، وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللّٰهُ الْعَظِيمِ، اَللّٰهُمَّ أَعِذْ صَاحِبَ هٰذِهِ الْعَوْذَةِ، وَمَنْ كَانَتْ مَعَهُ، أَوْ عَلٰى مَالِهِ أَوْ فِي مَتَاعِهِ أَوْ نَسَخَهَا، ثِقَةً بِاللّٰهُ بِاللّٰهُ، لٰٓا إِلٰهَ إِلَّا أَنْتَ، بِاللّٰهُ بِاللّٰهُ بِاللّٰهُ، لٰٓا إِلٰهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ الَّذِي لَا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلَا نَوْمٌ. اَلَّذِي هُوَ كُلَّ يَوْمٍ فِي شَأْنٍ لَا يَشْغَلُهُ شَأْنٌ عَنْ شَأْنٍ، خَالِقُ مَا يُرٰى وَمَا لَا يُرٰى، عَالِمُ كُلِّ شَيْءٍ بِغَيْرِ تَعْلِيمٍ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ مُحِيطٌ، وَلِمَا يَشَٓاءُ لَطِيفٌ، وَعَلٰى مَا يَشَٓاءُ قَدِيرٌ مَحْمُودٌ مَعْبُودٌ رَفِيعٌ جَلِيلٌ جَمِيلٌ غَفُورٌ وَدُودٌ لٰٓا إِلٰهَ إِلَّا اللّٰهُ، ذُو الْعَرْشِ الْمَجِيدِ، فَعَّالٌ لِمَا يُرِيدُ إِلٰهُ الْمُرْسَلِينَ وَرَبُّ النَّبِيِّينَ، وَوَلِيُّ الْمُؤْمِنِينَ, اَللّٰهُ لٰٓا إِلٰهَ إِلَّا اللّٰهُ، اَلَّذِي لٰٓا إِلٰهَ إِلَّا هُوَ، هُوَ اللّٰهُ الَّذِي لٰٓا إِلٰهَ إِلَّا هُوَ هُوَ هُوَ سُبْحَانَ اللّٰهُ، وَبِحَمْدِهِ، ﴿ إِنَّمَـآ أَمْرُهُٓ إِذَٓا أَرَادَ شَيْئًا أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ ﴿٨٢﴾ فَسُبْحَانَ الَّذِي بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ﴾ [سورة يٰسٓ:٣٦/٨٢-٨٣] مِنْ شَرِّ مَا يُخَافُ وَيُحْذَرُ مَا شَٓاءَ اللّٰهُ، وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللّٰهُ حَسْبُنَا اللّٰهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ، ﴿ فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللّٰهُ وَفَضْلٍ لَمْ يَمْسَسْهُمْ سُٓوءٌۙ وَاتَّبَعُوا رِضْوَانَ اللّٰهُ وَاللّٰهُ ذُو فَضْلٍ عَظِيمٍ ﴾ [سورة آل عمران:٣/١٧٤] لٰٓا إِلٰهَ إِلَّا اللّٰهُ، وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، وَاللّٰهُ أَكْبَرُ، طَمَسْنَا عَلَى أَعْيُنِهِمْ، فَأَنّٰى يُبْصِرُونَ، لٰٓا إِلٰهَ إِلَّا اللّٰهُ، وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، وَاللّٰهُ أَكْبَرُ كَبِيرًا، وَقِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْئُولُونَ، لٰٓا إِلٰهَ إِلَّا اللّٰهُ، وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، وَاللّٰهُ أَكْبَرُ كَبِيرًا، وَسُبْحَانَ اللّٰهُ بُكْرَةً وَأَصِيلَا، ﴿ فَسُبْحَانَ اللّٰهُ حِينَ تُمْسُونَ وَحِينَ تُصْبِحُونَ ﴿١٧﴾ وَلَهُ الْحَمْدُ فِي السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ وَعَشِيًّا وَحِينَ تُظْهِرُون ﴿١٨﴾ يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَيُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَيُحْيِي الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَاۜ وَكَذٰلِكَ تُخْرَجُونَ۟ ﴾ [سورة الروم:٣٠/١٧-١٩] ﴿ سُبْحَانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ ﴿١٨٠﴾ وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرَسْلِينَ، وَ ﴾ [سورة الصآفّات:٣٧/١٨٠-١٨١] اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعَالَم۪ينَۙ ﴿٢﴾ أَلرَّحْمٰنِ الرَّح۪يمِۙ ﴿٣﴾ مَالِكِ يَوْمِ الدّ۪ينِۜ ﴿٤﴾ إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَع۪ينُۜ ﴿٥﴾ إِهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَق۪يمَۙ ﴿٦﴾ صِرَاطَ الَّذ۪ينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْۙ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلَاالضَّٓالّ۪ينَ ﴿٧﴾ ﴾ [سورة الفاتحة:١/٢-٧][1] --- ... أَنْشَدَنَا أَبُو عَلِيٍّ صَالِحُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ رِشْدِينَ، إِمْلَاءً فِي دَارِهِ مِنْ حِفْظِهِ، قَالَ: أَنْشَدَنِي أَبُو بَكْرٍ أَحْمَدُ بْنُ مَحْمُودٍ كَشَاتِمٍ لِنَفْسِهِ، فِي صَدِيقٍ لَهُ يَهْجُوهُ وَلَمْ يُسَمِّهِ : صَدِيقٌ لَنَا مِنْ أَبْدَعِ النَّاسِ فِي الْبُخْلِ أَفْضَلُهُمْ فِيهِ وَلَيْسَ بِذِي فَضْلِ دَعَانِي كَمَا يَدْعُو الصَّدِيقُ صَدِيقَهُ فَجِئْتُ كَمَا يَأْتِي إِلَى مِثْلِهِ مِثْلِي فَلَمَّا جَلَسْنَا لِلطَّعَامِ رَأَيْتُهُ يَرَى أَنَّهُ مِنْ بَعْضِ أَعْضَائِهِ أَكْلِي وَيَغْتَاظُ أَحْيَانًا وَيَشْتُمُ عَبْدَهُ وَأَعْلَمُ أَنَّ الْغَيْظَ وَالشَّتْمَ مِنْ أَجْلِي فَأَقْبَلْتُ أَسْتَلُّ الْغَدَاءَ مَخَافَةً وَأَلْحَاظُ عَيْنَيْهِ رَقِيبٌ عَلَى فِعْلِي أَمُدُّ يَدِي سِرًّا لَاخُذَ لُقْمَةً فَيَلْحَظُنِي شَزَرًا فَأَعْبَثُ بِالْبَقْلِ إِلَى أَنْ جَنَتْ كَفِّي لِحَتْفِي جِنَايَةً وَذَلِكَ أَنَّ الْجُوعَ أَعْدَمَنِي عَقْلِي فَأَهْوَتْ يَمِينِي نَحْوَ فَخْذِ دَجَاجَةٍ فَجَرَتْ كَمَا جَرَتْ يَدِي رِجْلُهَا رِجْلِي وَقُدَّ مِنْ بَعْدِ الطَّعَامِ حَلَاوَةً فَلَمْ أَسْتَطِعْ فِيهَا أُمِرُّ وَلَا أُحْلِي فَقُلْتُ لَوْ أَنِّي كُنْتُ بِبَيِّتِ نِيَّةٍ رَبِحْتُ ثَوَابَ الصَّوْمِ مَعَ عَدَمِ الْاَكْلِ، حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ عَبْدِ اللّٰهُ بْنِ أَبِي كَامِلٍ الطَّرَابُلُسِيُّ، نا الْحَسَنُ بْنُ حَبِيبٍ الدِّمَشْقِيُّ، فِي كِتَابِهِ، قَالَ : سَمِعْتُ الرَّبِيعَ بْنَ سُلَيْمَانَ، يَقُولُ: سَمِعْتُ الشَّافِعِيَّ، يَقُولُ: مَا حَكَّ جِلْدَكَ مِثْلُ ظُفْرِكَ فَتَوَلَّ أَنْتَ جَمِيعَ أَمْرِكَ وَإِذَا افْتَقَرْتَ لِحَاجَةٍ فَاسْأَلْ لِمُعْتَرِفٍ بِقَدْرِكَ، حَدَّثَنَا أَبُو مُحَمَّدٍ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عُمَرَ بْنِ سَعِيدٍ الْبَزَّازُ، نا أَبُو عَلِيٍّ الْحَسَنُ بْنُ يُوسُفَ بْنِ صَالِحِ بْنِ مَلِيحٍ =، قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا الْحَسَنِ الْخَادِمَ، وَقَدْ كَانَ عَمِيَ مِنَ الْكِبَرِ، فِي مَجْلِسٍ بِسُرَّ مولى عرق = أنا، وَمَنْصُورٌ، وَجَمَاعَةٌ، فَقَالَ : كُنْتُ غُلَامًا لِزُبَيْدَةَ، وَإِنِّي يَوْمَ أُتِيَ بِاللَّيْثِ بْنِ سَعْدٍ، إِلَى الْخَلِيفَةِ يَسْتَفْتِيهِ فَكُنْتُ عَلَى رَأْسِ سِتِّي زُبَيْدَةَ خَلْفُ، فَسَأَلَهُ هَارُونُ الرَّشِيدُ، فَقَالَ : إِنِّي حَلَفْتُ أَنَّ لِي جَنَّتَيْنِ، فَاسْتَحْلَفَهُ اللَّيْثُ ثَلَاثًا، إِنَّكَ تَخَافُ اللّٰهَ، فَحَلَفَ لَهُ، فَقَالَ لَهُ اللَّيْثُ: قَالَ اللّٰهُ عَزَّ وَجَلَّ: وَلِمَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ جَنَّتَانِ سورة الرحمن آية ٤٦. قَالَ: فَأَقْطَعَهُ قَطَائِعَ عَشَرَةً بِمِصْرَ.

KORUNMA DUÂSI TÜRKÇESİ

Tercüme, Cübbeli Ahmet Mahmut ÜNLÜ Hocaefendinin sitesinden alınmıştır.

BU DUÂ: Okuyana, üzerinde taşıyana veyâ bir eşyada bulunursa onlara aslâ hayırdan başka hiçbir şey isâbet etmez.

Ebû Bekir Muhammed İbn-i Abdi’r-Rezzâk (r.’a.) Basra’da bulunduğu bir zaman. Evliyânın reisi Sehl İbn-i Abdillâh et-Tüsterî (k.s.)’nun kendisine bir sığınma duâsı yazdırdığını ve bu duâyı okuyana yâhut üzerinde taşıyana ya da korunmasını istediği bir eşyânın içine koyana, inşâallâh hayırdan başka hiçbir zararlı şeyin isâbet etmeyeceğini bildirmiştir. Bahsi geçen ahsen duâ şöyledir.

        Rahmân ve Rahîm olan Allâh’ın adıyla (duâma başlıyorum)! Allâh-ü Te’âlâ Nebî (miz) Muhammed (sallellâh-ü ‘aleyh-i ve sellem) ve Ehl-i Beyti’ne salât-ü selâm eylesin.

        Allâh’tan başka hiçbir İlâh yoktur. O tektir, O’nun hiçbir ortağı yoktur, Allâh en büyüktür. Allâh-ü Te’âlâ-yı tesbîh ederim. Allâh’a hamdolsun. Allâh-ü Te’âlâ’nın dilediği olur. Allâh’ın yardımı olmadan hiçbir günahtan dönüş, hiçbir ibâdete de kuvvet yoktur.

        Kerem sâhibi ve en keremli olan Allâh’ın (hayrı ve) bereketi dâimâ pek çok olmuştur. Yüce ve en yüce olan dâimâ çok yüce olmuştur.

        Yedi kat semâyı, onların içindekileri ve arasındakileri yaratan, büyük Arş’ın İlâhı, halkı ve cümle mahlûkâtı kuşatan Kürsî’nin Rabbi, yüce nûruyla, büyük ismiyle ve kerîm olan Zâtı’nın celâliyle bütün mahlûkâtı öldüren ve dirilten O pek yüce olan Allâh dâimâ çok ulu olmuştur.

        Yüce olan Allâh’ın yardımı olmadan hiçbir günâhtan dönüş, hiçbir ibâdete de kuvvet yoktur.

        Ey Allâh! Bu sığınma sâhibini, o kişinin yanındakileri ya da (bu sığınma nüshası) malında bulunanı veyâ eşyâsında bulunanı yâhut Allâh’a, O Yüce Allâh’a güvenerek bunu yaz (ıp nüsha olarak taşıy) an kişiyi koru.  

        Senden başka İlâh yoktur (Allâhım), Allâh’a, Allâh’a, Allâh’a (sığındım). Kendisini ne (uyku öncesindeki) bir gevşeme, ne de bir uyku tutmayan, (başı sonu olmayan, Zâtı’na âit bir hayatla) Hayy, (yarattıklarını yönetmekle) ve (koruyup kollama işini dâimâ üstlenmiş bulunan bir) Kayyûm olan Zât’tan başka hiçbir İlâh yoktur.

        O (Allâh) ki her an önemli bir iştedir. Bir iş O’nu başka bir işten alıkoyamaz. (Bu cümleden olarak; duâları kabûl etmekte, sıkıntıları gidermekte, kimilerini yaratmakta, kimilerini yok etmekte ve üstün hikmetlerine dayalı olan irâdesi gereği, her an bir takım haller ortaya çıkarmakta, diğerlerini ise ortadan kaldırmaktadır.)

        Görünen ve görünmeyen (her şey) leri yaratandır. (Başkasının) öğretme (si) olmaksızın her şeyi bilendir. O her şeyi (kavrayacak şekilde bilen bir) Muhît’tir.

        (Kullarından) dilediğine (akıllarının alamayacağı şekillerle sınırsız ni’metlerini ihsân eden) Latîf’tir. (Yapmayı) dilediği şeye (güç yetiren) Kadîr’dir. (Yaptığı her şey husûsunda övülen) Mahmûd’dur. (bütün kullar tarafından ibâdet edilen) Ma’bûd’dur. (Her husûsta yüce olan) Rafî’dîr.

        (Azamet ve yücelik sâhibi olan) Celîl’dir. (Bütün güzelliklerin kaynağı olan) Cemîl’dir. (Kendisine tevbe edenleri bağışlayan) Ğafûr’dur. (Kullarını çok sevip onları birçok ni’metlere ğark eden) Vedûd’dür.

        Allâh’tan başka hiçbir İlâh yoktur. (O) Mecîd’dir. (çok uludur), Arş’ın sâhibidir. Dilemekte olduğu her şeyi hakkıyla yapıcıdır. Gönderilmiş olan peygamberlerin İlâhı’dır. Nebî’lerin Rabbi’dir. Mü’minlerin (işlerini yöneten ve dostlarına istediklerini verip onların duâlarını kabûl eden) Velî’sidir.

        Kendisinden başka hiçbir İlâh bulunmayan Allâh’tan başka hiçbir Allâh yoktur. Ancak Allâh’tır. O Zât ki, O’ndan ve sâdece O’ndan başka (ibâdete lâyık) hiçbir İlâh yoktur. Allâh’ı Hamd ile tesbîh ederim.

        (Allâh-ü Te’âlâ) bir şeyi (n meydâna gelmesini) istediği zaman O’nun emri, (harften ve sesten münezzeh olarak) ona ancak: ‘Vâr ol’ buyurmasıdır. Böylece o da hemen meydâna geliverir.

“(Diriltmekten âcizlik gibi bütün noksan sıfatlardan arılık, tenzîh ve) tesbîh O Zât’a mahsûstur ki, her şeyin (görünen ve görünmeyen tüm yönleriyle)      gerçek mülkü O’nun yed (-i kudret) indedir. Siz de ancak O’na döndürüleceksiniz.” (Yâ-Sîn Sûresi, 36/82-83.)

        Korkulan ve sakınılan şeyin şerrine karşı (her zaman) “Allâh’ın dilediği olur. Allâh’ın yardımı olmadan (hiçbir şeye) kuvvet yoktur. Allâh bana yetendir ve O ne güzel vekîldir.” (derim ve:)

“Nihâyet onlar kendilerine hiçbir kötülük dokunmaksızın Allâh (tarafın) büyük bir ni’met ve üstün bir fazl ile dönmüştüler. Böylece Allâh’ın rızâsına hakkıyla uymuştular. Zâten Allâh büyük bir fazl (-u kerem) sâhibidir.” (Âl-i ‘Imrân Sûresi, 3/174.) (Âyet-i Kerîmesi’ni okurum)

        Allâh’tan başka hiçbir ilâh yoktur. O tektir. O’nun hiçbir ortağı yoktur. Allâh, en büyüktür. Onların gözleri üzerine        tam bir silme (işlemi) yaptık, artık (nasıl) görecekler?! Allâh’tan başka hiçbir İlâh yoktur. O tektir. O’nun hiçbir ortağı yoktur.  Allâh her şeyden tam bir yücelikle yücedir.

        (Ey melekler!) Onları (zora sokmak isleyenleri) durdurun. Gerçekten de onlar (yaptıklarından) sorulacaklardır.  Allâh’tan başka hiçbir İlâh yoktur. O tektir. O’nun hiçbir ortağı yoktur. Allâh her şeyden tam bir yücelikle yücedir. Sabah ve akşam Allâh’ı tesbîh ederiz.

        Akşamladığımız zaman (akşam-yatsı namazlarını edâ ederek) ve sabahladığınız vakit (sabah nazını kılarak, o anlarda sürekli yenilenen gece ve gündüz ni’metine şükür için) Allâh’a, tesbîh (ve tenzihte) te bulunun.

“Göklerde ve yerde bütün hamdler sâdece O’na mahsûstur. Gündüzün sonunda da (ikindi namazını) öğlene ulaşacağınız zaman da  (öğle namazını edâ edin). O (Allâh-û Te’âlâ), (menî ve tâne gibi kendi başına üremeyen) ölü (bi şey) den (canlı ve bitki gibi üreyen) diri (bir şe) yi çıkarmaktadır. Diriden de ölüyü çıkarmaktadır. Ölümünün ardından toprağı da O canlandırmaktadır. İşte sizde böylece (kabirlerinizden) çıkar-tılacaksınız.” (Rûm Sûresi, 30/17-19.)  

“Senin Rabbin; kudret ve şeref sâhibi olan Rabb, onların nitelendirdiği şeylerden (noksan sıfatlardan) uzaktır, yücedir. Peygamberlere selâm olsun.” (Sâffât Sûresi, 37/180-181.)

“Bütün hamdler (ve övgüler) tüm âlemlerin Rabbi olan Allâh’a mahsûstur. (Dünyâda Mü’min-Kâfir ayırmaksızın her bir kuluna son derece acıyan) O Rahmân’a, (âhirette yalnız îmân edenleri son derecede esirgeyecek olan) O Rahîm’e ve O Dîn Günü’nün mâliki (ve Cezâ Günü’nün yegâne sâhibi)’nin (üzerine) olsun.

        (O yüce Allâh’a itaat eden kullan) “(Ey Rabbimiz!) Ancak Sana ibâdet (ve kulluk) ederiz ve yalnız Senden yardım dileriz.

        Bizi o dosdoğru, yola hidâyet et. Kendilerine  (ikrâm ve) in’âm etmiş bulunduğun o Peygamberlerin, sıddîkların, şehitlerin ve sâlih) kimselerin yoluna ilet. (Senin tarafından) kendilerine gazâb edilen (Yahûdî) lerin (yoluna) değil. (Doğru yoldan sapıtarak) dalâlete düşen (Hristiyan tâîfe) lerin (in izine) de değil.” (diye duâ ederler.) (Fâtihâ Sûresi, 1/2-7.) (Ebû Tâhir es-Silefî, el-Meşyehâtü’l-Bağdâdiyye, sh:363-364.)

بِسْمِ اللّٰهُ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ، وَصَلَّى اللّٰهُ عَلَى مُحَمَّدٍ النَّبِيِّ وَآلِهِ وَسَلَّمَ، لٰٓا إِلٰهَ إِلَّا اللّٰهُ، وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، وَاللّٰهُ أَكْبَرُ، وَسُبْحَانَ اللّٰهُ، وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ، مَا شَآءَ اللّٰهُ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللّٰهُ تَبَارَكَ اللّٰهُ الْكَرِيمُ الْاَكْرَمُ، وَتَعَالَى اللّٰهُ الْعَلِيُّ الْاَعْلٰى، وَتَعَاظَمَ اللّٰهُ الْعَظِيمُ خَالِقُ السَّمٰوَاتِ السَّبْعِ، وَمَا فِيهِنَّ، وَمَا بَيْنَهُنَّ، وَإِلٰهُ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ، وَرَبُّ الْكُرْسِيِّ، وَسِعَ الْخَلْقَ وَالْخَلٰٓائِقَ أَجْمَعِينَ، وَمُمِيتُهُمْ وَمُعِيدُهُمْ بِنُورِهِ الْعَظِيمِ، وَاسْمِهِ الْكَبِيرِ وَجَلَالِ وَجْهِهِ الْكَرِيمِ، وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللّٰهُ الْعَظِيمِ، اَللّٰهُمَّ أَعِذْ صَاحِبَ هٰذِهِ الْعَوْذَةِ، وَمَنْ كَانَتْ مَعَهُ، أَوْ عَلٰى مَالِهِ أَوْ فِي مَتَاعِهِ أَوْ نَسَخَهَا، ثِقَةً بِاللّٰهُ بِاللّٰهُ، لٰٓا إِلٰهَ إِلَّا أَنْتَ، بِاللّٰهُ بِاللّٰهُ بِاللّٰهُ، لٰٓا إِلٰهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ الَّذِي لَا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلَا نَوْمٌ. اَلَّذِي هُوَ كُلَّ يَوْمٍ فِي شَأْنٍ لَا يَشْغَلُهُ شَأْنٌ عَنْ شَأْنٍ، خَالِقُ مَا يُرٰى وَمَا لَا يُرٰى، عَالِمُ كُلِّ شَيْءٍ بِغَيْرِ تَعْلِيمٍ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ مُحِيطٌ، وَلِمَا يَشَٓاءُ لَطِيفٌ، وَعَلٰى مَا يَشَٓاءُ قَدِيرٌ مَحْمُودٌ مَعْبُودٌ رَفِيعٌ جَلِيلٌ جَمِيلٌ غَفُورٌ وَدُودٌ لٰٓا إِلٰهَ إِلَّا اللّٰهُ، ذُو الْعَرْشِ الْمَجِيدِ، فَعَّالٌ لِمَا يُرِيدُ إِلٰهُ الْمُرْسَلِينَ وَرَبُّ النَّبِيِّينَ، وَوَلِيُّ الْمُؤْمِنِينَ, اَللّٰهُ لٰٓا إِلٰهَ إِلَّا اللّٰهُ، اَلَّذِي لٰٓا إِلٰهَ إِلَّا هُوَ، هُوَ اللّٰهُ الَّذِي لٰٓا إِلٰهَ إِلَّا هُوَ هُوَ هُوَ سُبْحَانَ اللّٰهُ، وَبِحَمْدِهِ، ﴿ إِنَّمَـآ أَمْرُهُٓ إِذَٓا أَرَادَ شَيْئًا أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ ﴿٨٢﴾ فَسُبْحَانَ الَّذِي بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ﴾ [سورة يٰسٓ:٣٦/٨٢-٨٣] مِنْ شَرِّ مَا يُخَافُ وَيُحْذَرُ مَا شَٓاءَ اللّٰهُ، وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللّٰهُ حَسْبُنَا اللّٰهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ، ﴿ فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللّٰهُ وَفَضْلٍ لَمْ يَمْسَسْهُمْ سُٓوءٌۙ وَاتَّبَعُوا رِضْوَانَ اللّٰهُ وَاللّٰهُ ذُو فَضْلٍ عَظِيمٍ ﴾ [سورة آل عمران:٣/١٧٤] لٰٓا إِلٰهَ إِلَّا اللّٰهُ، وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، وَاللّٰهُ أَكْبَرُ، طَمَسْنَا عَلَى أَعْيُنِهِمْ، فَأَنّٰى يُبْصِرُونَ، لٰٓا إِلٰهَ إِلَّا اللّٰهُ، وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، وَاللّٰهُ أَكْبَرُ كَبِيرًا، وَقِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْئُولُونَ، لٰٓا إِلٰهَ إِلَّا اللّٰهُ، وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، وَاللّٰهُ أَكْبَرُ كَبِيرًا، وَسُبْحَانَ اللّٰهُ بُكْرَةً وَأَصِيلَا، ﴿ فَسُبْحَانَ اللّٰهُ حِينَ تُمْسُونَ وَحِينَ تُصْبِحُونَ ﴿١٧﴾ وَلَهُ الْحَمْدُ فِي السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ وَعَشِيًّا وَحِينَ تُظْهِرُون ﴿١٨﴾ يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَيُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَيُحْيِي الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَاۜ وَكَذٰلِكَ تُخْرَجُونَ۟ ﴾ [سورة الروم:٣٠/١٧-١٩] ﴿ سُبْحَانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ ﴿١٨٠﴾ وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرَسْلِينَ، وَ ﴾ [سورة الصآفّات:٣٧/١٨٠-١٨١] اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعَالَم۪ينَۙ ﴿٢﴾ أَلرَّحْمٰنِ الرَّح۪يمِۙ ﴿٣﴾ مَالِكِ يَوْمِ الدّ۪ينِۜ ﴿٤﴾ إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَع۪ينُۜ ﴿٥﴾ إِهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَق۪يمَۙ ﴿٦﴾ صِرَاطَ الَّذ۪ينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْۙ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلَاالضَّٓالّ۪ينَ ﴿٧﴾ ﴾ [سورة الفاتحة:١/٢-٧]

---

[1] الكتب: الجزء الثامن من المشيخة البغدادية، إظهار التشكيل|إخفاء التشكيل. ١٧ أَخْبَرَنَا أَبُو مُحَمَّدٍ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مُحَمَّدٍ النَّحَّاسُ، أنا أَبُو مُوسَى عِيسَى بْنُ حُنَيْفٍ الْقَرَوِيُّ، قَالَ : سَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ مُحَمَّدَ بْنَ عَبْدِ الرَّزَّاقِ بْنِ دَاسَةَ، بِالْبَصْرَةِ، يَقُولُ : أَمْلَى عَلَيَّ سَهْلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ -التستري-، هَذِهِ الْعَوْذَةَ. فَإِنَّهُ لَا يُصِيبُهُ إِلَا خَيْرًا إِنْ شَاءَ اللّٰهُ. --- الكتاب: المشيخة البغدادية – مخطوط، المؤلف: صدر الدين، أبو طاهر السِّلَفي أحمد بن محمد بن أحمد بن محمد بن إبراهيم سِلَفَه الأصبهاني (المتوفى: ٤٧٦ هـ)، عدد الأجزاء: (٣٥)، جزءا، ينقصها (١) و، (٧)، عدد الأحاديث: (١٦٠٠) حديثا، أعده للشاملة: أحمد الخضري، الكتاب مخطوط]، ص:٦/٤٦؛ الكتاب: الجزء الثامن من المشيخة البغدادية، المؤلف: صدر الدين، أبو طاهر السِّلَفي أحمد بن محمد بن أحمد بن محمد بن إبراهيم سِلَفَه الأصبهاني (المتوفى: ٥٧٦ هـ)، باب: من حديث أبي القاسم القاضي، ص:١/٥٤. الناشر: مخطوط نُشر في برنامج جوامع الكلم المجاني التابع لموقع الشبكة الإسلامية، الكتاب مخطوط.