دعآء ختم القرآن العظيم--- KELÂM-Ü KADÎM’İN ARABCA VE TÜRKÇE HATİM DUÂSI (1)

KELÂM-Ü KADÎM’İN ARABCA VE TÜRKÇE HATİM DUÂSI

دعآء ختم القرآن العظيم

أَعُوذُ بِاللّٰهِ الْعَظ۪يمِ وَبِوَجْهِهِ الْكَر۪يمِ وَسُلْطَانِهِ الْقَد۪يمِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّج۪يمِ. بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّح۪يمِ. أَلْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعَالَم۪ينَ . وَ الصَّلٰا ةُ وَالسَّلٰامُ  عَلٰى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَاٰلِه۪ وَصَحْبِه۪ أَجْمَع۪ينَ.

Allâh-ü Te’âlâ’nın huzûrundan kovulmuş olan Şeytân’ın şerrinden, saltanatı ezelî, vech-i yûce ve büyük olan, Allâh-ü Te’âlâ’ya sığınırım.

 

 

Bismillâhi’r-Rahmâni’r-Rahîm. (O Rahmân ve O Rahîm olan Allâh-ü Te’âlâ’nın adıyla.)

أَلْحَمْدُ لِلَّٰهِ رَبِّ الْعَالَم۪ينَ ﴿﴾ وَالْعَاقِـبَـةُ لِلْمُـتَّـق۪ينَ ﴿﴾ وَلَا عُدْوَانَ إِلَّا عَلَي الظَّالِم۪ينَ ﴿﴾ وَالصَّلٰاةُ وَالسَّلٰامُ عَلٰى رَسُولِـنَا مُحَمَّدٍ وَأٰلِه۪ وَصَحْبِه۪ٓ أَجْمَع۪ينَ ﴿﴾ أَللَّٰـهُمَّ رَبَّـنَا يَا رَبَّـنَا تَـقَـبَّـلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنْتَ السَّم۪يعُ الْعَل۪يمُ ﴿﴾ وَتُبْ عَلَيْنَا يَا مَوْلٰــنَآ إِنَّكَ أَنْتَ التَّــوَّابُ الرَّح۪يمُ ﴿﴾ وَاهْدِنَا وَوَفِّقْـنَآ إِلَى الْحَقِّ وَإِلٰى طَر۪يقٍ مُسْتَـق۪يمٍ ﴿﴾ بِـبَـرَكَـةِ الْقُرْأٰنِ الْعَظ۪يمِ ﴿﴾ وَبِحُرْمَـةِ مَنْ أَرْسَلْـتَـهُ رَحْمَةً لِلْعَالَم۪ينَ ﴿﴾ وَاعْفُ عَـنَّا يَا كَر۪يمُ ﴿﴾ وَاعْفُ عَـنَّا يَا رَح۪يمُ ﴿﴾ وَاغْفِرْ لَـنَا ذُنُـوبَـنَا بِفَضْلِكَ وَجُودِكَ وَكَرَمِكَ يَآأَكْرَمَ الْاَكْرَم۪ينَ ﴿﴾ أَللَّٰـهُمَّ زَيِّـنَّا بِز۪يـنَـةِ الْقُرْأٰنِ ﴿﴾ وَأَكْرِمْنَا بِكَرَامَةِ الْقُرْأٰنِ ﴿﴾ وَشَرِّفْـنَا بِشَرَافَةِ الْقُرْأٰنِ ﴿﴾ وَأَلْبِسْنَا بِـخِلْعَةِ الْقُرْأٰنِ ﴿﴾ وَأَدْخِـلْـنَا الْجَـنَّـةَ بِشَفَاعَةِ الْقُرْأٰنِ ﴿﴾ وَعَافِـنَا مِنْ كُلِّ بَلٰٓاءِ الدُّنْـيَا وَعَذَابِ الْاٰخِرَةِ بِحُرْمَةِ الْقُرْأٰنِ ﴿﴾ وَارْحَمْ جَم۪يعَ أُمَّـةِ مُحَمَّدٍ يَا رَح۪يمُ يَا رَحْمٰنُ ﴿﴾ أَللَّٰـهُمَّ اجْعَلِ الْقُرْأٰنَ لَـنَا فِي الدُّنْـيَا قَر۪ينًا ﴿﴾ وَفِي الْقَـبْـرِ مُونِسًا ﴿﴾ وَفِي الْقِيَامَـةِ شَف۪يعًا ﴿﴾  وَفِي الْاٰخِرَةِ نُورًا ﴿﴾ وَعَلَى الصِّرَاطِ نُـورًا ﴿﴾ وَفِي الْجَـنَّـةِ رَف۪يقًا ﴿﴾ وَمِنَ النَّارِ سِتْـرًا وَحِجَابًا ﴿﴾  وَإِلىَ الْخَـيْـرَاتِ كُـلِّـهَا دَل۪يلًا وَإِمَامًا ﴿﴾ بِفَضْلِكَ وَجُودِكَ وَكَرَمِكَ يَآ أَكْرَمَ الْاَكْرَم۪ينَ وَيَآ أَرْحَمَ الرَّاحِم۪ينَ ﴿﴾ أَللَّٰـهُمَّ ارْزُقْنَا بِكُلِّ حَرْفٍ مِنَ الْقُاٰنِ حَلَاوَةً ﴿﴾ وَبِكُلِّ كَلِمَةٍ كَرَامَةً ﴿﴾ وَبِكُلِّ أٰيَةٍ سَعَادَةً ﴿﴾ وَبِكُلِّ سُورَةٍ سَلَامَةً ﴿﴾ وَبِكُلِّ جُزْءٍ جَزَآءً ﴿﴾ أَللَّٰـهُمَّ اهْدِنَا بِـهِدَايَـةِ الْقُرْأٰنِ ﴿﴾ وَنَـجِّـنَا مِنَ النّ۪ـيرَانِ بِكَرَامَةِ الْقُرْأٰنِ ﴿﴾ وَارْفَعْ دَرَجَاتِـنَا بِفَض۪يلَـةِ الْقُرْأٰنِ ﴿﴾ وَكَفِّرْ عَـنَّا سَيِّأٰتِـنَا بِـتِـلٰاوَةِ الْقُرْأٰنِ ﴿﴾ يَا ذَا الْفَضْلِ وَالْاِحْسَانِ ﴿﴾ أَللَّٰـهُمَّ طَهِّرْ قُـلوُبَـنَا ﴿﴾ وَاسْتُرْ عُيوُبَـنَا ﴿﴾ وَاشْفِ مَرْضَانَا ﴿﴾ وَاقْضِ دُيُـونَـنَا ﴿﴾ وَارْفَعْ دَرَجَاتِـنَا ﴿﴾ وَارْحَمْ أٰبَآءَنَا ﴿﴾ وَاغْفِرْ أُمَّـهَاتِـنَا ﴿﴾ وَأَصْلِحْ د۪يـنَـنَا وَدُنْـيَانَا ﴿﴾ وَشَتِّتْ شَمْلَ أَعْدَآئِـنَا ﴿﴾ وَاحْفَظْ أَهْلَـنَا وَأَمْوَالَـنَا وَبِلَادَنَا مِنْ جِم۪يعِ الْاٰفَاتِ وَالْاَمْرَاضِ وَالْـبَـلٰايَا ﴿﴾ وَثَـبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِر۪ينَ ﴿﴾ بِحُرْمَةِ الْقُرْأٰنِ الْعِظ۪يمِ ﴿﴾ أَللَّٰـهُمَّ بَـلِّـغْ -أَوْصِلْ- ثَــوَابَ مَا قَرَأْ نَاهُ ، وَنُـورَ مَا تَـلَوْنَاهُ ، إِلٰى رُوحِ سَيِّـدِنَا وَنَـبِـيِّـنَا مُحَمَّدٍ صَلَّى اللّٰهُ تَـعَالٰى عَلَـيْـهِ وَسَلَّمَ ﴿﴾ وَإِلٰٓى أَرْوَاحِ جَم۪يعِ الْاَنْبِـيَـآءِ وَالْمُرْسَل۪ينَ ، صَلَوَاتُ اللّٰهِ وَسَلٰامُهُ عَلَـيْهِمْ أَجْمَع۪ينَ ﴿﴾ وَإِلٰٓى أَرْوَاحِ أٰلِه۪، وَأَوْلٰادِه۪ ، وَأَزْوَاجِه۪، وَأَصْحَابِـه۪، أَتْـبَاعِه۪، وَجَم۪يعِ ذُرِّيَّاتِـه۪ ﴿﴾ رِضْوَانُ اللّٰهِ تَعَالٰى عَلَـيْـهِمْ أَجْمَع۪ينَ ﴿﴾ وَإِلٰٓى أَرْوَاحِ أٰ بَآئِـنَا، وَأُمَّـهَاتِـنَا، وَإِخْوَانِـنَا وَأَخَوَاتِـنَا، وَأَوْلَادِنَا، وَأَقْرِبَآئِـنَا،   وَأَحِبَّآئِـنَا،  وَأَصْدِقَآئِـنَا، وَأَسَات۪يذِنَا، وَمَشَايِـخِـنَا، وَلِمَنْ كَانَ لَهُ حَقٌّ عَلَـيْـنَا ﴿﴾ وَإِلٰي أَرْوَاحِ جَم۪يعِ الْمُؤْمِن۪ينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ،  وَالْمُسْلِم۪ينَ وَالْمُسْلِمَاتِ،  أَلْاَحْـيَآءِ مِـنْـهُمْ وَالْاَمْوَاتِ ﴿﴾ يَا قَاضِيَ الْحَاجَاتِ وَيَا مُج۪يبَ الدَّعَـوَاتِ ﴿﴾ لَا اِلٰهَ اِلاَّ اللّٰهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ الْمُب۪ينُ ﴿﴾ لَا اِلٰهَ اِلَّا اللّٰهُ الْحَكَمُ الْعَدْلُ الْمَت۪ينُ ﴿﴾ رَبُّنَا وَرَبُّ اٰبَآئِنَا الْأَوَّل۪ينَ ﴿﴾ لٰٓا إِلٰهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَكَ إِنّ۪ى كُنْتُ مِنَ الظَّالِم۪ينَ ﴿﴾ لٰٓا إِلٰهَ إِلَّا اللّٰهُ وَحْدَهُ لَاشَر۪يكَ لَهُ ﴿﴾ لَهُ الْمُلْكُ وَ لَهُ الْحَمْدُ يُحْي۪ى وَيُم۪يتُ وَهُوَ حَىُّ لاَيَمُوتُ أَبَدًا بِيَدِهِ الْخَيْرُ وَإِلَيْهِ الْمَص۪يرُ ﴿﴾ وَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَد۪يرٌ ﴿﴾ وَبِه۪ نَسْتَع۪ينُ وَلَا حَوْلَ وَلَا قُـوَّةَ إِلَّا بِاللّٰهِ عَلِيِّ الْعَظ۪يمِ ﴿﴾ لٰٓا إِلٰهَ إِلَّا اللّٰهُ شُكْرًا لِنِعْمَتِه۪ ﴿﴾ لٰٓا إِلٰهَ إِلَّا اللّٰهُ إِقْرَارًا بِرُبُوبِـيــَّتِـه۪  ﴿﴾ وَسُبْحَنَ اللّٰهِ تَنْز۪يهًا لِعَظَمَتِه۪ ﴿﴾ إِسْتَـجِبْ دُعَآ ئَــنَا بِرَحْمَتِكَ يَآ أَرْحَمَ الرَّاحِم۪ينَ ﴿﴾ وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَل۪ينَ ﴿﴾ وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعَالَم۪ينَ ﴿﴾ اَلْفَاتِـحَة.      

KELÂM-Ü KADÎM’İN ARABCA VE TÜRKÇE HATİM DUÂSI

DUÂ-DA AMAÇ…

"أَنْتَ الَّذ۪ي سَجَدَ لَكَ سَوَادُ اللَّيْلِ وَنُورِ النَّهَارِ وَضَوْءُ الْقَمَرِ وَشُعَاعُ الشَّمْسِ وَدَوِيُّ الْمَآءِ وَحَف۪يفُ الشَّجَرِ يَآ أَللّٰهُ لَا شَر۪يكَ لَكَ يَا رَبِّ يَا رَبِّ يَا رَبِّ !."

--- “… Gecenin karanlığı, gündüzün nûru, ay-ın ziyâsı, güneşin ışınları, suların sesi ve ağaçların hışırtısı ancak Sana secde etmektedir. Ey hiçbir ortağı bulunmayan Allâhım! Yâ Rabbî! Yâ Rabbî! Yâ Rabbî!..”[1]

--- Ey zemîni çiçek yıldızlarıyla, semâyı da yıldız çiçekleriyle süsleyen Allâhım!

v Havadaki dem-deme,

v Kuşlardaki civ-cive,

v Yağmurdaki zem-zeme,

v Denizdeki gam-gama,

v Ra’d-lardaki rak-raka,[2]

v Taşlardaki tak-taka…

             

Birer mânidâr zikir. Biz ise Sen’i hakkıyla zikredemedik.

"سُبْحَانَ اللّٰهِ وَبِحَمْدِه۪ عَدَدَ خَلْقِة۪ وَزِنَةَ عَرْشِه۪ وَرِضَانَفْسِه۪ وَمِدَادَ كَلِمَاتِه۪ سُبْحَانَ اللّٰهِ وَبِحَمْدِه۪سُبْحَانَ اللّٰهِ الْعَظ۪يمِ"

“Allâh-ü Te’âlâ-yı mîzân dolusunca, ilminin sonsuzluğunca, rızâsına ulaşıncaya kadar ve Arş’ının tartısınca tesbîh ederim! Allâh-ü Te’âlâ’dan başkasına sığınılıp kaçılmaz, yine ancak O’na sığınılır! Allâh-ü Te’âlâ’yı çiftlerin ve teklerin sayısınca ve tamam olan kelimelerinin tamamının sayısınca tesbîh ederim!

"أَللّٰهُمَّ ...  لٰٓاأُحْص۪ى ثَـنـَآءً عَلَيْكَ أَنْتَ كَمَا أَثْنَيْتَ عَلٰى نَفْسِكَ."

“Allâhım! Sana lâyık olduğun senâyı (aslâ) yapamam. Sen kendini medh ve senâ ettiğin gibisin.”^[3]

--- Yâ Rabbî! Bizler sana nasıl duâ edeceğimiz bilemiyoruz, Yâ Rabbî! Bizler seni aslâ meth-ü senâ edemiyoruz. Sen kendini nasıl övdüysen öylesin. Hazret-i Peygamberimiz sallellâh-ü aleyh-i ve sellem sana nasıl duâ ettiyse öyle duâ ediyoruz, kabûl eyle yâ Rabbî!

TESBÎH, TAKDÎS VE ALLÂH-Ü TE’ÂLÂ-YI SENÂ…

--- Yarattığın bütün mahlûkâtının sayısınca, alıp verdikleri nefeslerinin sayısınca,

--- Semâdaki yıldızların ve bulutların adedince,

--- Hz. Âdem (a.s.)’den zamanımıza kadar ve zamanımızdan kıyâmete kadar yağmış ve yağacak kar ve yağmur tâneleri kadar,

--- Hayvanların üzerlerinde bulunan tüylerinin sayısınca,

--- Bütün canlıların ayaklarını kaldırıp indirdiklerinin adedince,

--- Denizlerin kumları ve köpüklerinin adedince,

--- Ağaçların yapraklarının adedince,

--- Ve her sayılan canlı ve cansız cisim, maddelerin adedince,

 

--- Seni her türlü noksan sıfatlardan tenzîh ederiz kabûl eyle Yâ Rabbî!..

--- Saydıklarımızın ve sayamadıklarımızın adedi kadar seni tesbîh ederiz kabûl eyle Yâ Rabbî!..

٨ وَاِذَا سَاَلَكَ عِبَاد۪ى عَنّ۪ى فَاِنّ۪ى قَر۪يبٌ اُج۪يبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ اِذَا دَعَانِ فَلْيَسْتَج۪يبُوا ل۪ى وَلْيُؤْمِنُواب۪ى لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ ٧ [سورة البقرة:٢/ ١٨٦]

“Kullarım, beni senden sorarlarsa, (bilsinler ki), gerçekten ben (onlara çok)yakınım. Bana duâ edince, duâ edenin duâsına cevâb veririm. O hâlde, doğru yolu bulmaları için benim da’vetime uysunlar, bana îmân etsinler.”^[4]

﴿ قُلْ مَا يَعْبَؤُ۬ا بِكُمْ رَبّ۪ى لَوْلَا دُعَآؤُ۬كُمْۚ ... ﴾ [سورة الفرقان:٢٥/٧٧]

“(Ey Muhammed!) De ki: “Duânız olmasa, Rabbim size ne diye değer versin! …”[5]

DUÂ ETMENİN ESRÂRI…

٨ وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُون۪ٓى أَسْتَجِبْ لَكُمْۜ اِنَّ الَّذ۪ينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَت۪ى سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِر۪ينَ۟ ٧ [سورة المؤمن:٤٠/٦٠]

“Rabbiniz Buyurdu ki: "Bana duâ edin ki size karşılık vereyim.  Zira Bana ibadet, yâni duâ etmeyi kibirlerine yediremeyenler, zelîl ve rezîl olarak cehenneme gireceklerdir.”[6]

 

--- “Ol” emriyle; bilinen ve bilinmeyen, görünen ve görünmeyen sayısız âlemleri yaratan; “Yok ol!”emriyle de, her şeyi bir anda yok etme gücüne sâhib olan, âlemlerin Rabbi, Rahmân ve Rahîm olan Yûce Allâh’ım! “Bana duâ edin, duânızı kabûl edeyim”buyurdun. Biz de; huzûruna geldik, boynumuzu büktük, ellerimizi Sana açtık. Seni Rahîm, Gafûr biliyoruz. Rahmet ve Gufrân ism-i şerîfinle tecellî eyle, ellerimizi boş döndürme yâ Rabbî! Kur’ân-ı Kerîm’in bereketi ile ve âlemlere rahmet olarak gönderdiğin sevgili Peygamberimizin hürmeti ile bizleri affeyle, ey Kerîm; bizleri affet yâ Rahîm.

قَالَ رَسُولُ اللّٰهِ ﷺ: "مَنْ فُتِحَ لَهُ بَابُ الدُّعَآءِ فُتِحَتْ لَهُ أَبْوَابُ الرَّحْمَةِ، وَمَا سُئِلَ اللّٰهُ تَعَالىٰ شَيْئًا أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ أَنْ يُسْأَلَ الْعَافِيَةَ، وَإِنَّ الدُّعَآءَ يَنْفَعُ مِمَّا لَمْ يَنْزلْ، وَلَا يَرُدُّ الْقَضَآءَ إِلَّا الدُّعَآءُ فَعَلَيْكُمْ بِالدُّعَآءِ".

İbn Ömer (r. anhümâ) anlatıyor: “Rasûlüllâh (‘aleyhi’s-salâtü ve’s-selâm) buyurdular ki: “Kime duâ kapısı açılmış ise ona rahmet kapıları açılmış demektir. Allah'a taleb edilen (dünyevî şeylerden) Allah'ın en çok sevdiği afiyettir. Duâ, inen ve henüz inmeyen her çeşit (musibet) için faydalıdır. Kazayı sadece duâ geri çevirir. Öyle ise sizlere duâ etmek gerekir.”[7]

ESMÂÜ’LLÂHÜ’L-HÜSNÂ İLE DUÂ…

٨ وَلِلّٰهِ الْأَسْمَآءُ الْحُسْنٰى فَادْعُوهُ بِهَاۖ ... ٧  [سورة الأعراف:٧/١٨٠]

“En güzel isimler Allah’ındır. O’na o güzel isimleriyle duâ edin…  ” [8]

٨ هُوَاللّٰهُ الَّذ۪ى لٰٓاإِلٰهَ إِلَّاهُوَۚ... ٧ [سورة الحشر:٥٩/٢٢-٢٣]

“O, kendisinden başka hiçbir ilâh olmayan Allah’tır…”[9]

الرَّحْمٰنُ. الرَّحِيمُ. المَلِكُ. القُدُّوسُ. السَّلاَمُ. المُؤمِنُ. المُهَيْمِنُ. الْعَزِيزُ. الجَبَّارُ. المُتَكَبِّرُ. الخَالِقُ. البَارِئُ. المُصوِّرُ. الغَفَّارُ. الْقَهَّارُ. الوَهَّابُ. الرَّزَّاقُ. الْفَتَّاحُ. الْعَلِيمُ. القَابِضُ. الْبَاسِطُ. الخَافِضُ. الرَّافِعُ. المُعِزُّ. المُذِلُّ. السَّمِيعُ. الْبَصِيرُ. الحَكَمُ. الْعَدْلُ. اللَّطِيفُ. الخَبِيرُ. الحَلِيمُ. العَظِيمُ. الْغَفُورُ. الشَّكُورُ. الْعَلِىُّ. الْكَبِيرُ. الحَفِيظُ. المُقيتُ. الحَسِيبُ. الجَلِيلُ. الكَرِيمُ. الرَّقيبُ. المُجِيبُ. الْوَاسِعُ. الحَكِيمُ. الْوَدُودُ. المَجِيدُ. الْبَاعِثُ. الشَّهِيدُ. الحَقُّ. الْوَكِيلُ. الْقَوِىُّ. المَتِينُ. الْوَلِىُّ. الحَمِيدُ. المُحْصِى. المُبْدِئُ. المُعيدُ. المُحْيِى. المُمِيتُ. الحَىُّ. القَيُّومُ. الوَاجِدُ. المَاجِدُ. الْوَاحِدُ. اْلأَحَدُ. الصَّمَدُ. الْقَادِرُ. المُقْتَدِرُ. المُقَدِّمُ. المُؤَخِّرُ. اْلأَوَّلُ. اْلأَخِرُ. الظَّاهِرُ. البَاطِنُ. الوَالِى. المُتَعَالِى. البَرُّ. التَّوَّابُ. المُنْتَقِمُ. الْعَفُوُّ. الرَّءوُفُ. مَالِكُ المُلْكِ. ذُو الجَلَالِ وَاْلإِكْرَامِ. المُقْسِطُ. الجَامِعُ. الْغَنِىُّ. المُغْنِى. المَانِعُ. الضَّارُّ. النَافِعُ. النُّورُ الهَادِى. الْبَدِيعُ الْبَاقِى. الْوَارِثُ. الرَّشِيدُ. الصَّبُورُ. ﴿جَلَّ جَلاَلُه، جَلَّ شَانُه، جَلَّ وَعَلى﴾

"هُوَاللّٰهُ الَّذ۪ى لٰٓاإِلٰهَ إِلَّاهُوَۚ..."[سورة الحشر:٥٩/٢٢-٢٣] “O, kendisinden başka hiçbir ilâh olmayan Allah’tır…” Haşr Sûresi, 59/22-23’den.
﴿ يَاسَلَامُ.﴾	﴿ يَاقُدُّوسُ.﴾	﴿ يَامَلِكُ.﴾	﴿ يَارَح۪يمُ.﴾	﴿ يَارَحْمٰنُ.﴾
[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]

 

﴿ يَاخَالِقُ.﴾	﴿ يَامُتَكَبِّرُ.﴾	﴿ يَاجَبَّارُ.﴾	﴿ يَاعَز۪يزُ.﴾	﴿ يَامُهَيْم۪نُ.﴾
[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]
﴿ يَاوَهَّابُ.﴾	﴿ يَاقَهَّارُ.﴾	﴿ يَاغَفَّارُ.﴾	﴿ يَامُصوِّرُ.﴾	﴿ يَابَارِئُ.﴾
[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]
﴿ يَابَاسِطُ.﴾	﴿ يَاقَابِضُ.﴾	﴿ يَاعَل۪يمُ.﴾	﴿ يَافَتَّاحُ.﴾	﴿ يَارَزَّاقُ.﴾
[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]
﴿ يَاسَم۪يعُ.﴾	﴿ يَامُذِلُّ.﴾	﴿ يَامُعِزُّ.﴾	﴿ يَارَافِعُ.﴾	﴿ يَاخَافِضُ.﴾
[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]
﴿ يَاخَب۪يرُ.﴾	﴿ يَالَط۪يفُ.﴾	﴿ يَاعَدْلُ.﴾	﴿ يَاحَكَمُ.﴾	﴿ يَابَص۪يرُ.﴾
[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]
﴿ يَاعَلِىُّ.﴾	﴿ يَاشَكُورُ.﴾	﴿ يَاغَفُورُ.﴾	﴿ يَاعَظ۪يمُ.﴾	﴿ يَاحَل۪يمُ.﴾
[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]
﴿ يَاجَل۪يلُ.﴾	﴿ يَاحَس۪يبُ.﴾	﴿ يَامُق۪يتُ.﴾	﴿ يَاحَف۪يظُ.﴾	﴿ يَاكَب۪يرُ.﴾
[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]
﴿ يَاحَك۪يمُ.﴾	﴿ يَاوَاسِعُ.﴾	﴿ يَامُج۪يبُ.﴾	﴿ يَارَق۪يبُ.﴾	﴿ يَاكَر۪يمُ.﴾
[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]
﴿ يَاحَقُّ.﴾	﴿ يَاشَه۪يدُ.﴾	﴿ يَابَاعِثُ.﴾	﴿ يَامَج۪يدُ.﴾	﴿ يَاوَدُودُ.﴾
[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]
﴿ يَاحَم۪يدُ.﴾	﴿ يَاوَلِىُّ.﴾	﴿ يَامَت۪ينُ.﴾	﴿ يَاقَوِىُّ.﴾	﴿ يَاوَك۪يلُ.﴾
[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]
﴿ يَامُم۪يتُ.﴾	﴿ يَامُحْي۪ى.﴾	﴿ يَامُعيدُ.﴾	﴿ يَامُبْدِئُ.﴾	﴿ يَامُحْص۪ى.﴾
[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]
﴿ يَاوَاحِدُ.﴾	﴿ يَامَاجِدُ.﴾	﴿ يَاوَاجِدُ.﴾	﴿ يَاقَيُّومُ.﴾	﴿ يَاحَىُّ.﴾
[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]
﴿ يَامُقَدِّمُ.﴾	﴿ يَامُقْتَدِرُ.﴾	﴿ يَاقَادِرُ.﴾	﴿ يَاصَمَدُ.﴾	﴿ يَآأَحَدُ.﴾
[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]

---

[1] ed-Deylemî, el-Firdevs bi me’sûri’l-Hitâb, no:1831, 1/450; Yûtsuf İbn-i İsmâ’îl en-Nebhânî, el-İstiğâsetü’l-Kübrâ bi Esmâillâhi’l-Hüsnâ, sh: l80-181.

[2] Ra'd: Gök gürültüsü.

[3] Kütüb-i Sitte, 7/25.

[4] Bakara Sûresi, 2/186.

[5] Fürkân Sûresi, 25/77’den.

[6] Mü’min Sûresi, 40/60.

[7] Kütüb-i Sitte, 6/514.

[8] A’râf Sûresi, 9/180.

[9] Haşr Sûresi, 59/22-23’den.

"هُوَاللّٰهُ الَّذ۪ى لٰٓاإِلٰهَ إِلَّاهُوَۚ..."[سورة الحشر:٥٩/٢٢-٢٣] “O, kendisinden başka hiçbir ilâh olmayan Allah’tır…” Haşr Sûresi, 59/22-23’den.
﴿ يَاسَلَامُ.﴾	﴿ يَاقُدُّوسُ.﴾	﴿ يَامَلِكُ.﴾	﴿ يَارَح۪يمُ.﴾	﴿ يَارَحْمٰنُ.﴾
[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]
﴿ يَاخَالِقُ.﴾	﴿ يَامُتَكَبِّرُ.﴾	﴿ يَاجَبَّارُ.﴾	﴿ يَاعَز۪يزُ.﴾	﴿ يَامُهَيْم۪نُ.﴾
[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]
﴿ يَاوَهَّابُ.﴾	﴿ يَاقَهَّارُ.﴾	﴿ يَاغَفَّارُ.﴾	﴿ يَامُصوِّرُ.﴾	﴿ يَابَارِئُ.﴾

 

[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]
﴿ يَابَاسِطُ.﴾	﴿ يَاقَابِضُ.﴾	﴿ يَاعَل۪يمُ.﴾	﴿ يَافَتَّاحُ.﴾	﴿ يَارَزَّاقُ.﴾
[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]
﴿ يَاسَم۪يعُ.﴾	﴿ يَامُذِلُّ.﴾	﴿ يَامُعِزُّ.﴾	﴿ يَارَافِعُ.﴾	﴿ يَاخَافِضُ.﴾
[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]
﴿ يَاخَب۪يرُ.﴾	﴿ يَالَط۪يفُ.﴾	﴿ يَاعَدْلُ.﴾	﴿ يَاحَكَمُ.﴾	﴿ يَابَص۪يرُ.﴾
[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]
﴿ يَاعَلِىُّ.﴾	﴿ يَاشَكُورُ.﴾	﴿ يَاغَفُورُ.﴾	﴿ يَاعَظ۪يمُ.﴾	﴿ يَاحَل۪يمُ.﴾
[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]
﴿ يَاجَل۪يلُ.﴾	﴿ يَاحَس۪يبُ.﴾	﴿ يَامُق۪يتُ.﴾	﴿ يَاحَف۪يظُ.﴾	﴿ يَاكَب۪يرُ.﴾
[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]
﴿ يَاحَك۪يمُ.﴾	﴿ يَاوَاسِعُ.﴾	﴿ يَامُج۪يبُ.﴾	﴿ يَارَق۪يبُ.﴾	﴿ يَاكَر۪يمُ.﴾
[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]
﴿ يَاحَقُّ.﴾	﴿ يَاشَه۪يدُ.﴾	﴿ يَابَاعِثُ.﴾	﴿ يَامَج۪يدُ.﴾	﴿ يَاوَدُودُ.﴾
[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]
﴿ يَاحَم۪يدُ.﴾	﴿ يَاوَلِىُّ.﴾	﴿ يَامَت۪ينُ.﴾	﴿ يَاقَوِىُّ.﴾	﴿ يَاوَك۪يلُ.﴾
[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]
﴿ يَامُم۪يتُ.﴾	﴿ يَامُحْي۪ى.﴾	﴿ يَامُعيدُ.﴾	﴿ يَامُبْدِئُ.﴾	﴿ يَامُحْص۪ى.﴾
[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]
﴿ يَاوَاحِدُ.﴾	﴿ يَامَاجِدُ.﴾	﴿ يَاوَاجِدُ.﴾	﴿ يَاقَيُّومُ.﴾	﴿ يَاحَىُّ.﴾
[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]
﴿ يَامُقَدِّمُ.﴾	﴿ يَامُقْتَدِرُ.﴾	﴿ يَاقَادِرُ.﴾	﴿ يَاصَمَدُ.﴾	﴿ يَآأَحَدُ.﴾
[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]
﴿ يَابَاطِنُ.﴾	﴿ يَاظَاهِرُ.﴾	﴿ يَآأَخِرُ.﴾	﴿ يَآأَوَّلُ.﴾	﴿ يَامُؤَخِّرُ.﴾
[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]
﴿ يَامُنْتَقِمُ.﴾	﴿ يَاتَوَّابُ.﴾	﴿ يَابَرُّ.﴾	﴿ يَامُتَعَال۪ى.﴾	﴿ يَاوَال۪ى.﴾
[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]

﴿ يَاذُو الجَلَالِ وَاْلإِكْرَامِ.﴾		﴿ يَامَالِكُ المُلْكِ.﴾		﴿ يَارَءُ۫وفُ.﴾	﴿ يَاعَفُوُّ.﴾
[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]		[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]
﴿ يَامَانِعُ.﴾	﴿ يَامُغْن۪ى.﴾		﴿ يَاغَنِىُّ.﴾	﴿ يَاجَامِعُ.﴾	﴿ يَامُقْسِطُ.﴾
[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]		[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]
﴿ يَابَد۪يعُ.﴾	﴿ يَاهَاد۪ى.﴾		﴿ يَانُورُ.﴾	﴿ يَانَافِعُ.﴾	﴿ يَاضَارُّ.﴾
[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]		[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]
﴿ جَلَّ جَلاَلُه، جَلَّ شَانُه، جَلَّ وَعَلى ﴾	﴿ يَاصَبُورُ.﴾		﴿ يَارَش۪يدُ.﴾	﴿ يَاوَارِثُ.﴾	﴿ يَابَاق۪ى.﴾
[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]		[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]
﴿ يَاشَاكِرُ.﴾	﴿ يَاسُلْطَانْ.﴾		﴿ يَادَيَّانْ.﴾	﴿ يَامَنَّانْ.﴾	﴿ يَاحَنَّانْ.﴾
[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]		[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]
	﴿ يَامُغ۪يثُ ﴾		﴿ يَارَف۪يقُ ﴾	﴿ يَاجَم۪يلُ ﴾	﴿ يَاشَكُورُ. ﴾
[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]		[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]	[جَلَّ جَلاَلُه]

KENZÜ’L-ARŞ DUÂSI…

(Bismillâhi’r-Rahmâni’r-Rahîm. (O Rahmân ve O Rahîm olan Allâh-ü Teâlâ’nın adıyla.) بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّح۪يممِ.
الدعآء  كنز العرش
لَا اِلٰهَ اِلاَّ اللّٰهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ الْمُب۪ينُ ، لَا اِلٰهَ اِلاَّ اللّٰهُ الْحَكَمُ الْعَدْلُ الْمَت۪ينُ ۞	- 1
رَبُّنَا وَرَبُّ اٰبَآئِنَا الْاَوَّل۪ينَ لَا اِلٰهَ اِلاَّ اَنْتَ سُبْحَانَكَ اِنّ۪ى كُنْتُ مِنَ الظَّالِم۪ينَ ۞	- 2
لَا اِلٰهَ اِلاَّ اللّٰهُ وَحْدَهُ لاَشَر۪يكَ لَهُ ۞ لَهُ الْمُلْكُ وَ لَهُ الْحَمْدُ يُحْي۪ى وَيُم۪يتُ وَهُوَ حَىُّ لاَيَمُوتُ اَبَدًا بِيَدِهِ الْخَيْرُ وَاِلَيْهِ الْمَص۪يرُ وَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَد۪يرٌ ۞ وَبِه۪ نَسْتَع۪ينُ وَلاَ حَوْلَ وَلاَ قُـوَّةَ اِلاَّ بِاللّٰهِ عَلِيِّ الْعَظ۪يمِ ۞	- 3
لَا اِلٰهَ اِلاَّ اللّٰهُ شُكْرًا لِنِعْمَتِه۪ ۞ لَا اِلٰهَ اِلاَّ اللّٰهُاِقْرَارًا بِرُبُوبِـيــَّتِـه۪ ۞ وَسُبْحَنَ اللّٰهِ تَنْز۪يهًا لِعَظَمَتِه۪ ۞	- 4
أَسْئَلُكَ اللّٰهُمَّ بِحَقِّ اسْمِكَ الْمَكْتُوبِ  عَلٰى جَنَاحِ جِبْر۪يلَ عَلَيْكَ يَا رَبِّ ۞	- 5
وَ بِحَقِّ اسْمِكَ الْمَكْتُوبِ  عَلٰى جَنَاحِ م۪يكَآئ۪يلَ عَلَيْكَ يَا رَبِّ ۞	- 6
وَ بِحَقِّ اسْمِكَ  الْمَكْتُوبِ  عَلٰى جَبْهَةِ اِسْرَاف۪يلَ عَلَيْكَ يَا رَبِّ ۞	- 7
وَ بِحَقِّ اسْمِكَ الْمَكْتُوبِ عَلٰى كَفِّ عَزْرَآئِ۪يلَ عَلَيْكَ يَا رَبِّ ۞	- 8
وَ بِحَقِّ اسْمِكَ  الَّذ۪ى سَمَّيْتَ بِه۪ مُنْكَرًا وَ نَك۪يرًا عَلَيْكَ يَا رَبِّ ۞	- 9
وَ بِحَقِّ اسْمِكَ  وَ اَسْرَارِ عِبَادِكَ عَلَيْكَ يَا رَبِّ ۞	- 10
وَ بِحَقِّ اسْمِكَ  الَّذ۪ى تَمَّ بِهِ الْاِسْلاٰمُ عَلَيْكَ يَا رَبِّ ۞	- 11
وَ بِحَقِّ اسْمِكَ  الَّذ۪ى تَلَقَّاهُ اٰدَمُ لَمَّا هَبَطَ مِنَ الْجَنَّةِ فَنَادَاكَ فَلَبَّيْتَ دُعٰٓاءَهُ عَلَيْكَ يَا رَبِّ ۞	- 12
وَ بِحَقِّ اسْمِكَ  الَّذ۪ى نَادَاكَ بِه۪ ش۪يتُ عَلَيْكَ يَا رَبِّ ۞	- 13
وَ بِحَقِّ اسْمِكَ  الَّذ۪ى قَوَّيْتَ بِه۪ حَمَلَةَ الْعَرْشِ عَلَيْكَ يَا رَبِّ ۞	- 14
وَ بِحَقِّ اسْمِكَ الْمَكْتُوبِ ف۪ى التَّوْرَاةِ وَالْاِنْج۪يلِ وَالزَّبُورِ وَالْفُرْقَانِ عَلَيْكَ يَا رَبِّ ۞	- 15
وَ بِحَقِّ اسْمِكَ اِلٰى مُنْتَهٰى رَحْمَتِكَ علٰى عِبَادِكَ عَلَيْكَ يَا رَبِّ ۞	- 16
وَ بِحَقِّ  تَمَامِ كَلاٰمِكَ عَلَيْكَ يَا رَبِّ ۞	- 17
وَ بِحَقِّ اسْمِكَ  الَّذ۪ى نَادَاكَ بِه۪ اِبْرٰه۪يمُ فَجَعَلْتَ النَّارَ عَلَيْهِ بَرْدًا وَسَلاٰمًأ عَلَيْكَ يَا رَبِّ ۞	- 18

وَ بِحَقِّ اسْمِكَ  الَّذ۪ى نَادَاكَ بِه۪ اِسْمٰع۪يلُ فَنَجَّيْتَهُ مِنَ الذَّبْحِ عَلَيْكَ يَا رَبِّ ۞	- 19
وَ بِحَقِّ اسْمِكَ  الَّذ۪ى نَادَاكَ بِه۪ اِسْحٰاقُ فَقَضَيْتَ حَاجَتَهُ عَلَيْكَ يَا رَبِّ ۞	- 20
وَ بِحَقِّ اسْمِكَ  الَّذ۪ى نَادَاكَ بِه۪ هُودُ عَلَيْكَ يَا رَبِّ ۞	- 21
وَ بِحَقِّ اسْمِكَ  الَّذ۪ى نَادَاكَ بِه۪ يَعْقُوبُ فَرَدَدْتَ عَلَيْهِ بَصَرَهُ وَوَلَدَهُ يُوسُفَ عَلَيْكَ يَا رَبِّ ۞	- 22
وَ بِحَقِّ اسْمِكَ  الَّذ۪ى نَادَاكَ بِه۪ دَاوُدُ فَجَعَلْتَهُ خَل۪يفَةً ف۪ى الْاَرْضِ وَاَلَنْتَ لَهُ الْحَد۪يدَ ف۪ى يَدِه۪ عَلَيْكَ يَا رَبِّ ۞	- 23
وَ بِحَقِّ اسْمِكَ  الَّذ۪ى نَادَاكَ بِه۪ سُلَيْمٰنُ فَاَعْطَيْتَهُ الْمُلْكَ ف۪ى الْاَرْضِ عَلَيْكَ يَا رَبِّ ۞	- 24
وَ بِحَقِّ اسْمِكَ  الَّذ۪ى نَادَاكَ بِه۪ اَيُّوبُ فَنَجَّيْتَهُ مِنَ الْغَمِّ الَّذ۪ى كَانَ ف۪يهِ عَلَيْكَ يَا رَبِّ ۞	- 25
وَ بِحَقِّ اسْمِكَ  الَّذ۪ى نَادَاكَ بِه۪ ع۪يسٰى بْنُ مَرْيَمَ فَاَحْيَيْتَ لَهُ الْمَوْتٰى عَلَيْكَ يَا رَبِّ ۞	- 26
وَ بِحَقِّ اسْمِكَ  الَّذ۪ى نَادَاكَ بِه۪ مُوسٰى لَمَّا خَاطَبَكَ عَلٰى الطُّورِ عَلَيْكَ يَا رَبِّ ۞	- 27
وَ بِحَقِّ اسْمِكَ  الَّذ۪ى نَادَاكَ بِه۪ اٰسِيَةُ امْرَأَةُ فِرْعَوْنَ فَرَزَقْتَهَا الْجَنَّةَ عَلَيْكَ يَا رَبِّ ۞	- 28
وَ بِحَقِّ اسْمِكَ  الَّذ۪ى نَادَاكَ بِه۪ بَنُو اِسْرَآئ۪يلَ لَمَّا جَاوَزُوا الْبَحْرَ عَلَيْكَ يَا رَبِّ ۞	- 29
وَ بِحَقِّ اسْمِكَ  الَّذ۪ى نَادَاكَ بِه۪ الْخِضِرُ لَمَّا مَشٰى عَلٰى الْمآٰءِ عَلَيْكَ يَا رَبِّ ۞	- 30
وَ بِحَقِّ اسْمِكَ  الَّذ۪ى نَادَاكَ بِه۪ مُحَمَّدٌ صَلّٰى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ الْغَارِ فَنَجَّيْتَهُ عَلَيْكَ يَا رَبِّ ۞	- 31
اِنَّكَ اَنْتَ الْكَر۪يمُ الْكَب۪يرُ ۞ حَسْبُنَا اللّٰهُ وَنِعْمَ الْوَك۪يلُ ۞ وَلاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ اِلاَّ بِاللّٰهِ الْعَلِيِّ الْعَظ۪يمِ ۞ وَصَلٰى اللّٰهُ عَلٰى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَ عَلٰى أٰلِه۪ وَصَحْبِه۪ وَسَلَّمَ ۞	- 32

 

İKİ (2) KELİME... KİM (HAVZ-I) KEVSER’İN ŞIRILTISINI DUYMAK İSTERSE.... ON (10) CÜMLE

ON (10) CÜMLE

İKİ (2) KELİME... KİM (HAVZ-I) KEVSER’İN ŞIRILTISINI DUYMAK İSTERSE....

كَلِمَتَانِ خفِيفَتَانِ عَلَى اللِّسَانِ. ثَقِيلَتَانِ في اْلمِيزَانِ. حَبِيبَتَانِ إِلَى الرَّحْمَنِ: سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ. سُبْحَانَ اللَّه العَظِيمِ

Hz. Ebû Hüreyre (radıyallâhu anh) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselam) buyurdular ki: "İki kelime vardır, bunlar dile hafif, terazide ağır, Rahmân'a da sevgilidirler: Sübhânallâhi ve bihamdihi, Sübhânallâhi'l-azîm (Allâhım seni hamdinle tesbih ederim, yüce Allâhım seni tenzih ederim) kelimeleridir."

Kütübi Sitte, İ.Canan, 7/130-131, 16/475. [Buhârî, Daavât 65, Eymân 19, Tevhîd 58; Müslim, Zikr 31, (2694); Tirmizî, Daavât 61, (3463).]

﴿ يَا أَيُّهَا النَّبِىُّ قُلْ لِأَزْوَاجِكَ وَبَنَاتِكَ وَنِسَاءِ الْمُؤْمِنينَ يُدْن۪ينَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلَابيبِهِنَّۜ ذٰلِكَ أَدْنٰى أَنْ يُعْرَفْنَ فَلَا يُؤْذَيْنَۜ وَكَانَ اللّٰهُ غَفُورًا رَحيمًا ﴾ [سورة الأحزاب:٣٣/٥٩]

“Ey Peygamber! Hanımlarına, kızlarına ve mü’minlerin kadınlarına söyle, bedenlerini örtecek elbiselerini giysinler. Bu, onların tanınıp incitilmemelerine de daha uygundur. Şüphesiz Allâh çok bağışlayıcıdır, çok merhamet edicidir.” Nûr Sûresi, 24/31’den.

 

﴿ وَقُلْ لِلْمُؤْمِنَاتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَلَا يُبْد۪ينَ ز۪ينَتَهُنَّ إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلٰى جُيُوبِهِنَّۖ ... ﴾ [سورة النور:٢٤/٣١]

“Mü’min kadınlara da söyle, gözlerini haramdan sakınsınlar, ırzlarını korusunlar. (Yüz ve el gibi) görünen kısımlar müstesna, zînet (yer) lerini göstermesinler.

Başörtülerini tâ yakalarının üzerine kadar salsınlar…”

Nûr Sûresi, 24/31’den.

(فالأثر المشار إليه رواه ابن جرير الطبري في التفسير وغيره عن عائشة ـ رضي الله عنها)  عَنْ عَآئِشَةَ رَضِيَ اللَّٰهُ عَنْهَا قَالَتْ: "مَنْ أَحَبَّ أَنْ يَسْمَعَ خَر۪يرَ الْكَوْثَرَ فَلْيَجْعَلْ أُصْبُعَيْهِ ف۪ي أُذُنَيْهِ".

HZ. ÂİŞE (R. ANHÂ) NAKLEDER Kİ: --- “KİM (HAVZ-I) KEVSER’İN ŞIRILTISINI DUYMAK İSTERSE, İKİ PARMAĞINI İKİ KULAĞINA KOYSUN.”

الكتاب: جامع البيان في تأويل القرآن، المؤلف: محمد بن جرير بن يزيد بن كثير بن غالب الآملي، أبو جعفر الطبري، (المتوفى: 310 هـ)، المحقق: أحمد محمد شاكر، الناشر: مؤسسة الرسالة، الطبعة: الأولى، 1420 هـ - 2000 م، عدد الأجزاء: 24. ص:24/646، 681. أبو جعفر الرازيّ، عن ابن أبي نجيح، عن مجاهد، عن رجل، عن عائشة قالت: الكوثر: نهر في الجنة ليس أحد يدخل أصبعيه في أذنيه إلا سمع خرير ذلك النهر. حدثنا أبو كُرَيب، قال: ثنا وكيع، عن أبي جعفر; وحدثنا ابن أبي سريج، قال: ثنا أبو نعيم، قال: أخبرنا أبو جعفر الرازيّ، عن ابن أبي نجيح، عن أنس، قال: الكوثر: نهر في الجنة. قال: ثنا وكيع، عن سفيان، عن أبي إسحاق، عن أبي عبيدة، عن عائشة قالت: الكوثر نهر في الجنة، درّ مجوّف. حدثنا وكيع، عن إسرائيل، عن أبي إسحاق، عن أبي عبيدة، عن عائشة: "الكوثر: نهر في الجنة، عليه من الآنية عدد نجوم السماء". قال ثنا وكيع، عن أبي جعفر الرازيّ، عن ابن أبي نجيح، عن عائشة قالت: من أحبّ أن يسمع خرير الكوثر، فليجعل أصبعيه في أُذنيه.

﴿ ... حَسْبِىَ اللّٰهُ لٰٓا إِلٰهَ إِلَّا هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظ۪يمِ ﴾ [سورة التوبة:٩/١٢٩]

“… Bana Allâh yeter. O’ndan başka hiçbir ilâh yoktur. Ben ancak O’na tevekkül ettim. O, yüce Arş’ın sâhibidir.”

والصلاة والسلام على سيدنا محمد وعلى اله صحبه وسلم.

"حسبى الله لدينى،

حسبى الله لدنياى،

حسبى الله الكريم لما أهمنى،

حسبى الله الحليم القوى لمن بغى علىّ،

حسبى الله الشديد لمن كادنى بسوء،

حسبى الله الشديد لمن حسدني،

حسبي الله ونعم الوكيل على من غدرني،

حسبى الله الرحيم عند الموت،

حسبى الله الرؤوف عند المسألة فى القبر،

حسبى الله الكريم عند الحساب،

حسبى الله اللطيف عند الميزان،

حسبى الله القدير عند الصراط،

حسبى الله لا إله إلا هو

عليه توكلت وهو رب العرش العظيم." آمين.

 

 

ON (10) CÜMLE

Muhammed b. Hişâm anlatır: Ma’rûf-i Kerhî bana; “Sana; dünyâ ve âhiret saâdeti için on cümle öğreteyim. Böyle duâ edenin duâsı kabûl olur” dedi. --- “Yazayım mı” dedim. --- “Hayır, Behr b. Hâris nasıl tekrâr ederek bana öğrettiyse, ben de aynı şekilde sana öğretirim” diyerek şu Hadîs-i Şerîf’i bildirdi:

Her namazdan sonra [dua ederken], şu on cümleyi söyleyenin dualarını Allâh-ü Te’âlâ kabûl eder:

1-           Dinim için Allâh bana kâfî-dir.

2-           Dünyam için Allâh bana kâfî-dir.

3-           [İki cihân] endişelerim için Allâh bana kâfî-dir.

4-           Haset eden için Allâh bana kâfî-dir.

5-           Bana haksızlık eden için Allâh bana kâfî-dir.

6-           Kötülük etmek isteyen için Allâh bana kâfî-dir.  (Hased edenler için Allâh bana kâfî-dir.)

7-           Ölüm ânında Allâh bana kâfî-dir.

8-           Kabir’de Allâh bana kâfî-dir.

9-           Mîzân’da Allâh bana kâfî-dir.

10-             Sırat’ta Allâh bana kâfî-dir.

vKendisinden başka hiçbir ilâh olmayan Allâh bana kâfî-dir. Ona tevekkül eder, Ona yalvarırım.

[Nevâdiri’l-Usûl, Hakîm-i Tirmizî]

 

GÜNÂH İŞLEMEKTEN DOĞAN CEZÂ ŞAHSÎ OLUP KİŞİ KENDİ YAPTIĞINDAN SORUMLUDUR. HİÇBİR KİMSE BAŞKASININ CEZÂSINI ÜSTÜNE ALAMADIĞI GİBİ ATALARININ İŞLEDİĞİ GÜNÂH­TAN DOLAYI DA SORUMLU TUTULMAZ. ANCÂK GAYRİ MEŞRÛ BİR FİİL VE HAREKETTE BULU­NANLAR, ...BUNUNLA YETİNMEYEREK BAŞKALA­RINI DA ETKİLEMİŞ VE KÖTÜ BİR ÇIĞIR AÇMIŞ-LARSA AYNI DAVRANIŞTA BULUNAN HERKESİN GÜNÂHINDAN ONLARLA BİRLİKTE SORUMLU OLUR­LAR.
“HER KİM İSLÂM’DA GÜZEL BİR ÇIĞIR AÇAR DA KENDİSİNDEN SONRA ONUNLA AMEL EDİLİRSE, O KİMSEYE AÇTIĞI BU ÇIĞIRLA AMEL EDENLERİN SEVABI KADAR SEVAP YAZILIR. AMEL EDENLERİN ECİRLERİNDEN DE BİR ŞEY EKSİLMEZ. HER KİM DE İSLÂM’DA KÖTÜ BİR ÇIĞIR AÇAR VE KENDİSİNDEN SONRA ONUNLA AMEL OLUNURSA, O KİMSEYE AÇTIĞI BU ÇIĞIRLA AMEL EDENLERİN GÜNÂHI KADAR GÜNÂH YAZILIR. AMEL EDENLERİN GÜNÂHINDAN DA BİR ŞEY EKSİLMEZ.”(10) Müslim, İlm, 6.

 

HZ. FÂTIMA (R.ANHÂ) VÂLİDEMİZ’İN BABASI PEYGAMBERİMİZ HZ. MUHAMMED MUSTAFÂ (ALEYHİ’S-SALÂT-Ü VE’S-SELÂM)’A ÖZLEMİ…

HZ. FÂTIMA (R.ANHÂ) VÂLİDEMİZ’İN BABASI PEYGAMBERİMİZ HZ. MUHAMMED MUSTAFÂ (ALEYHİ’S-SALÂT-Ü VE’S-SELÂM)’A ÖZLEMİ…

 

صبت علي مصائب  لو أنها صبت على الأيام صرن لياليا ‏فاطمة الزهراء عليها السلام
صُبت علـَـيَ مصـــائبٌ لو أنها صُبت على الأيام صِــرن لياليا
“ Üzerime öyle musîbetler döküldü ki, şâyet onlar gündüzlerin üzerine dökülseydi, kararır da gece olurdu.”
صبت علي مصائبٌ لو أنها صُبت على الأيام صرن لياليا ماذا على من شم تربة أحمدٍ أن لا يشم مدى الزمان غواليا	ماذا سأذكر من جليـل مصائبي قد عز أن تُحكى و تـَرصد ما بيا ما زال يـَرسمــــها الزمان بريشةٍ ملأت بألوان الجراح كتابيا
هذي المصائب خلف بابي عشعشت والله حـَسبي من همومي كافيا و الدمع مـِن عين الحسيـن و أخته وأخيه يـَملأ في الرفوف أوانيا	دارٌ كأن اليُتم من سكانها لاقت بأعداد النجوم مآسيا و نوازل الدنيا على أعتابها تلتف بالباب الحزين أفاعيا
إن أنسى لا أنسى مساء تجمعوا هذا يصيح و ذاك يـَركل بابيا و أنا وراء الباب مـِثل حمامةٍ في عشها تخشى العقاب الغازيا	يا والدي أترى حسـَست بعصرتي أم كنت لـِلضلع المكسر واعيا أسمعت صَـرخة محسن يدعوك يا جدها حـَسبي في ترابك هاويا
يا راسماً فوق عيوني مشاهداً لبست علـي من العزاء دياجيا مهما شرَبت الماء فأذكر كربلاء وإذا نظـَـرت الباب فأذكر بابيا
YANIK YÜREĞİN AĞITLARI   O, Rahmet Peygamberi babacığının dâr-ı bekâ’ya uçtuğu zaman elem ve kederini: “Ey Allâh’ın davetine koşan babam! Ey mekânı Firdevs olan babam! Ey ölüm haberini Cebrâil’den alan babam! Ey Rabbine kendisinden daha yakını bulunmayan babam!” ifadeleriyle dile getirdi. Hz. Fâtıma (r.anhâ)’nın acıları bitmeyecek ve yüreğinin ateşi sönmeyecekti. Sevgili babacığından ayrıldığı günden sonra güldüğü hiç görülmemiştir. Kabr-i şerîfi ilk ziyaret eden Hz. Fâtıma oldu. Gözyaşları içerisinde mezara bakarak bir süre öylece kalakaldı. Sonra sevgili kocası Hz. Ali’ye dönerek: “Allâh’ın Rasûlü’nün üzerine toprak atmaya gönlünüz nasıl râzı oldu?” dedi. Yüreğinin yanıklığını isyana varmayan ağıtlarıyla şöyle dile getirdi: “Üzerime öyle musîbetler döküldü ki, şayet onlar gündüzlerin üzerine dökülseydi, kararır da gece olurdu.”

HZ. FÂTIMA (R.ANHÂ) VÂLİDEMİZ, BABASI HZ. MUHAMMED ALEYHİSSALATÜ VESSELÂM VEFÂT EDİNCE ŞÖYLE DEMİŞTİR:

“Babam!
Ey Rabb’inin davetine icabet eden babam!
Ey Mekânı Firdevs Cenneti olan babam!
Ey Cebrail’in ölüm haberini getirdiği babam!”

“Ey Rabbine kendisinden daha yakını bulunmayan babam!
Ey makamı Firdevs cennetinde olan babam!
Ey Rabbin davetine icabet eden babam!
Ey vefâtı bize Cebrail’ce haber verilen babam!”[1]

Ayrıca, Hz. Fâtıma (r.anhâ) söylediği mersiyelerinden birinde şöyle demiştir:

“Gökyüzünün ufukları tozlandı.
Güneş dürülüp ışığını kaybetti.
Gecesi gündüzü karanlıklara gömüldü.
Peygamberden sonra, yeryüzü ona duyduğu teessürden ve şiddetli ıstıraptan dolayı bir kum yığını haline geldi.
Varsın ona Doğunun ve Batının şehirleri ağlasın!
Mudarlar ve bütün Yemen kabileleri ona ağlasın!
Ona yüce dağlar, ovalar, örtülü Beytullâh’ı ve rükünler de ağlasın!
Ey peygamberler hâtemi olan (babam!)
Furkân’ı indiren sana getirdi salât-ü SELÂM!”[2]

HZ. FÂTIMA (R.ANHÂ), PEYGAMBERİMİZ ‘ALEYHİ’S-SALÂT-Ü VE’S-SELÂM-IN KABRİNİN TOPRAĞINDAN ALIP KOKLADIKTAN VE GÖZLERİNE SÜRDÜKTEN SONRA DA ŞÖYLE DEMİŞTİR:

“Ahmed’in toprağını koklayanın hali ne mi olur: ömür boyunca güzel koku koklamamak. Benim üzerime öyle musibetler döküldü ki, onlar gündüzlerin üzerine dökülseydi, gece olurlardı belki!”[3]

Hz. Fâtıma (r.anhâ) vâlidemizin ağlaması ve üzüntüsü dile getirmesi, babasından ayrı kalmasındandır. Nitekim Peygamber Efendimiz (s.a.v.), kendisine vefât edeceğini haber verince üzülmüş, ancak ailesinden ilk olarak yine kendisinin vefât edeceğini haber vermesine de sevinmiştir:

Peygamber Efendimiz (s.a.v.), irtihaline sebep olan rahatsızlığı günlerinden birinde, Hz. Fâtıma (r.anhâ)’yı yanına çağırır ve eğilip kulağına bir şeyler fısıldar. Hz. Fâtıma (r.anhâ) vâlidemiz sessizce gözyaşları döktü. Bir süre sonra Allâh Rasûlü (s.a.v.) yine onun kulağına bir şeyler fısıldar. Bu sefer de öyle sevindi ki, onu karşıdan görenler, kendisine bütün Cennet kapılarının açıldığını zannederlerdi. Bu hadise Hz. Âişe (r.anhâ) vâlidemizin gözünden kaçmamış, biraz sonra bunun sebebini sormuş, Hz. Fâtıma (r.anhâ) vâlidemiz, bunun Allâh Rasûlü (s.a.v.)’e ait bir sır olduğunu, dolayısıyla da açıklayamayacağını söyleyerek onu cevapsız bırakmıştı.

Allâh Rasûlü (s.a.v.)’ın vefâtından sonra Hz. Âişe (r.anhâ) vâlidemiz tekrar sorunca, Fâtıma (r.anhâ) anamız da şöyle cevap vermiştir:

“Birinci defada bana, kendisinin vefât edeceğini söylemişti. O’nun için ağlamıştım. İkinci defa ise bana, kendi ailesi içinde, O’na en erken kavuşacak insanın, ben olduğum müjdesini vermişti. Ve işte onun için de sevindim.” demiştir.[4]

Evet, Hz. Fâtıma (r.anhâ) anamız, yaklaşık altı ay sonra vefât etmiştir.[5]

---

[1] Abdurrahmân İbnü’l-Cevzi, Ashâbın Dilinden Peygamberimizin Hayâtı, Uysal Kitabevi: 646-647; M. Asım Köksal, İslâm Târihi, Köksal Yayıncılık: 8/279.

[2] Kastalâni, Mevâhibü’l-Ledünniye, 2/501.

[3] Kastalâni, a.g.e.

[4] Müslim, Fezailü’s-Sahabe 97-99; Buhari, Menâkıb 25; Fezâilü Ashâbi’n-Nebi 12; İzti’zan 43.

[5] http://m.sorularlaislamiyet.com/index.php?oku=182865